(2942 S. K. m. 11, 38) (743 S. K. m. 618, 908)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yer bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Davalı idarenin kamulaştırıldığını bildirdiği 8200 m2'lik bölüm için geçerli kamulaştırma olmadığı konusunda kesin hüküm mevcut olduğundan bu hususa ilişen temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak;
Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;
1-) Kamulaştırma Kanunu'nun 38. maddesi uyarınca, kamulaştırma yapılmadan kamu hizmetine tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmaz üzerindeki her türlü dava hakkı 20 yıl geçmekle düşer.
Dava konusu taşınmaz üzerinden Karayolları Genel Müdürlüğü'nce yol geçirilmiş, bilahare de bu yol genişletilmiştir. İlk el atma tarihindeki bölüm ve sonraki el atılan bölüm ayrı ayrı belirlenip el atma tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçip, geçmediği tesbit edilmeden davanın kabulüne karar verilmesi,
2- a) Kabule göre;
Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında taşınmazın el atma tarihindeki niteliklerine göre dava tarihindeki değerine hükmedilebilir.
El atma tarihinin belirlenmesinden sonra taşınmazın el atma tarihinde arsa olup, olmadığının tesbiti ve değerinin buna göre belirlenmesi gerekirken bu şekilde bir inceleme yapmadan arsa olarak değer biçilmesi,
b) Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak; emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.
Taraflardan emsal istenmesi, gerektiğinde Tapu Sicil Müdürlüğü'nden resen emsal celp edilmesi ve davaya konu teşkil eden taşınmazın bedelinin emsal karşılaştırması yoluyla tesbiti gerekirken taşınmaza genel deyimlerle değer biçilmiş olması.
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 09.10.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy