(2942 S. K. m. 38) (1086 S. K. m. 428)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, 1998/430 Esas sayılı davanın kabulüne, birleşen davada l999/289 Esas sayılı davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. İlk davada fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulması nedeniyle açılan ikinci davada bu dava ile birleştirilmiş ve yapılan yargılama sırasında taşınmazın kamulaştırıldığı anlaşıldığından, bedel artırım davasında dönüşmüştür.
Mahkemece ilk davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki kanıt ve belgelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içerisinde mevcut Malatya İnşaat Emlak Dairesi Başkanlığının 11.06.1998 gün 6121-166-98 Eml.Ş.1020 sayılı yazısına göre; dava konusu taşınmazın 1974 yılından beri adı geçen Zırhlı Tugay'ın kullanımında olduğu ve 11.11.1975 tarihinde de kamu yararı kararı alınarak kamulaştırıldığı bildirilmiştir. Söz konusu resmi belgeler karşısında tanık beyanına dayanılarak dava konusu taşınmazın 1980 tarihine kadar davacının kullanımında olduğunun kabulü mümkün değildir. Dava konusu taşınmazın 1974 yılından bu yana Şanlıurfa Zırhlı Tugay Komutanlığının kullanımında olduğundan 2942 sayılı kanunun 38. maddesine göre, davacının her türlü dava hakkı 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle düştüğünden davanın tümünün reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden kısmi olarak açılan ilk davanın kabulüne ikinci davanın da davacı ilk dava nedeniyle kamulaştırmayı öğrendiğinden ve dava tarihinden ikinci dava tarihine kadar da 30 günlük hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan harcın hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına 24.02.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy