(2942 S. K. m. 11) (1086 S. K. m. 87)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmaz malın elkoyma günündeki niteliğine göre dava tarihindeki değerinin biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Diğer taraftan dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutulmadan istem sınırlandırılmak suretiyle talepte bulunulduğundan ıslah suretiyle de olsa dava dilekçesinde belirtilen miktarın aşılması mümkün değildir. H.U.M.K. 87. maddesinin son fıkrasının Anayasa Mahkemesince iptali de davacılara yeniden talepte bulunma hakkını vermez. Ancak;
1- Davacılar dava dilekçesinde %30 yasal faiz talep ettiklerinden ve yasal faizde değişken olduğundan, kabul edilen miktara yasal faiz yerine oranı belirtilmek suretiyle faiz yürütülmesi,
2- Kapitalizasyon faizi ilmi verilere göre Türkiye genelinde %3 ile %15 arasında değişmektedir. %3 veya buna yakın oranda faiz uygulanması nüfus yoğunluğunun fazla, arazinin ise son derece kıt olduğu yerlerde mümkündür. Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza %2 oranında kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle değer biçilmiştir. Aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarında uygulanan faiz oranı %4 ve daha fazla oranlarda değişmektedir.
Belirtilen konuda bilirkişi kurulundan ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden fazlaya hükmedilmesi,
3- Bedelinin tahsiline karar verilen ve yol haline getirilen bölümün davacılar üzerindeki tapusunun iptali ile tapudan terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
4- Kabule göre de; reddedilen miktar üzerinden davalı idare yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi, Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 27.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy