(2942 S. K. m. 10, 11, 15)
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmazın bedelinin tespiti ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmazın bedelinin tespiti ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Davayı konu teşkil eden taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline kesin olarak karar verilmesi doğrudur. Ancak;
1- Mahkemece 3 kez bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Birinci ve üçüncü bilirkişi raporları Kamulaştırma Kanununun 11/3-g maddesine uygun olarak düzenlenmediğinden geçersizdir, ikinci bilirkişi raporu ise yasa hükümlerine uygundur. Arsa Niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik yoktur.
Geçerli olan raporun mahkemece takdir edilerek kanaat bahş görüldüğü takdirde bu rapora göre hüküm kurmak aksi halde Kamulaştırma Kanununun değişik 10/8 maddesi uyarınca yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna ve hasıl olacak kanaate göre karar vermek gerekirken geçerli olmayan ve uzlaştırıcı bedel takdir ettiği kabul edilen bilirkişi raporunun hükme esas alınması,
2- ikinci bilirkişi raporunda emsal olarak kabul edilen taşınmaza ait tapu kaydı getirtilerek bilirkişi raporunun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3- iptal ve tesciline karar verilen davalı payının iptal ve tescili için hükmün kesinleşmesi beklenmeden tapuya mahkemece res'en müzekkere yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Kabule göre;
Bedel tespiti davalarında bilirkişi raporları geçerli görüldüğü takdirde 2 den fazla bilirkişi raporunun alınamayacağının düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Davacı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan hükmün belirtilen nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 10.10.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
YKD Haziran 2003
Full & Egal Universal Law Academy