(221 S. K. m. 4)
Dava: Taraflar arasındaki 1955 yılında el atılan daha sonra 19.11.1962 tarihinde 221 sayılı Kanuna göre hükmen davalı idareye geçen ve henüz ödenmeyen kamulaştırma bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, 1955 yılında el atılan daha sonra 19.11.1962 tarihinde 221 sayılı kanuna göre hükmen davalı idareye geçen ve henüz ödenmeyen kamulaştırma bedelinin yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
221 sayılı Kanununun 4.maddesine göre gayrimenkulün malikinin dava hakkı, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra düşer. 221 sayılı Kanununun yürürlük günü 13.01.1961'dir. Dava tarihinde anılan madde gereğince davacıların dava hakkı düşmüştür. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.
Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden açıklanan nedenle hükmün ONANMASINA, peşin alının temyiz harcının hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına 25.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy