(2942 S. K. m. 10, 11)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilince temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;
1- Mahkemece yapılan bilirkişi incelmeleri sonucu alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;
a) Somut emsal alınan Karaçurun Mahallesi 281 ve 67 parsel sayılı taşınmazların satış bedelleri, kamulaştırma sonucu oluşmaları nedeniyle, serbest alım-satım olmadıklarından değer biçmede esas alınamaz.
b) Aynı ilçeden Dairemize intikal eden dava dosyalarındaki bilirkişi raporlarında, dava konusu taşınmazlar ile emsal alınan taşınmazlar birbirlerine değişik mesafelerde bulunmalarına rağmen tüm taşınmazların emsallerle özellikleri kıyaslanırken üstün ve eksik yönleri aynı oranda kabul edilip buna göre değer biçildiğinden bilirkişi raporları inandırıcı değildir.
Bu nedenlerle taraflara emsal bildirmeleri için imkân tanınması, gerektiğinde resen emsalde celp edilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp rapor alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Binaların vasıfları ve yüzölçümleri kesin olarak açıkça belirtilmeden, sadece sınıfları yazılmak suretiyle değer biçilmesi,
3- Tarım İlçe Müdürlüğünden ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre fiyatları sorulmadan, yazılı şekilde değer tespit edilmesi,
4- Terkin kararı verilmesine rağmen, kararın infazı için hükmün kesinleşmesi beklenmeden Tapu Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazılmasına karar verilmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 18.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy