(2942 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 Sayılı Kanunla değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazın bedelinin tespiti ile taşınmazın tapusunun iptali ve yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 Sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazın bedelinin tespiti ile taşınmazın tapusunun iptali ve yol olarak terkini istemine ilişkindir.
Mahkemece taşınmaz arsa vasfında kabul edilerek karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması; değilse, belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması ve ayrıca belediye hizmetlerinden yararlanması, etrafının da meskun olması gerekir.
G. Belediye Başkanlığından gelen cevabi yazıda taşınmazın belediye imar planı ve belediye sınırları ile mücavir alan dışında kaldığı belirtilmiştir. Diğer taraftan Kocaeli Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünün 10.12.2002 gün ve 8339 sayılı cevabi yazısında dava konusu taşınmazın, 1/25000 ölçekli Gebze ve yakın çevresi çevre düzeni nazım imar planı içerisinde yeşil fonksiyonlu alanda kaldığı, bu alanlarda inşaat yapılamayacağı belirtilmiştir.
Taşınmazın bu durumu itibariyle arsa vasfını kazanmadığı, arazi niteliğinde olduğu tespit edildiğinden arazi değerlendirilmesi yapılmak üzere ekilebilecek ürün gelirine göre değerlendirme yapılmak üzere ilgili yerlerden verilerin getirtilmesi, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak taşınmazın değerinin tespiti hususu gözetilmeden yukarıda açıklanan gerekçe ile eksik inceleme sonucu taşınmazın vasfında hataya düşülerek kamulaştırma bedelinin fazla tespiti,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 28.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy