(2942 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi gereğince kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davalı tarafın temyiz istemine gelince;
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem bakımından bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
Dava konusu taşınmazda 2/3 pay sahibi olan diğer malikler aleyhine aynı mahkemenin 2001/118 Esas-2002/80 Karar sayılı dava dosyasında açılan ve Yargıtay'da onanarak kesinleşen kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasında; taşınmazın 4000 m2'lik bölümünün karışık meyve bahçesi, 5000 m2'lik bölümünün ise sulu tarım arazisi kabul edilip, buğday ve patates münavebesinin uygulandığı, kapitalizasyon faizinin % 5 olarak alındığı ve taşınmazın özellikleri dikkate alınarak % 10 objektif değer artış oranı da belirlenmek suretiyle hüküm kurulduğu; bu hükmün davamızda güçlü delil olduğu gözetilerek taşınmazın tamamını sulu tarım arazisi olarak kabul edip, buğday, patates ve kuru fasulye münavebesi uygulamak suretiyle değer biçen bilirkişi kurulundan, güçlü delil niteliğinde olan kararın dayanağı olan rapordan ayrılma nedenlerini açıklayan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması ve dava konusu taşınmazın dosyada yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faizinin bilirkişi kurulunca belirtildiği gibi % 5 olduğu dikkate alınmadan % 6 olarak kabul edilip eksik bedele karar verilmesi,
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalıya geri verilmesine ve davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 25.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy