(2942 S. K. m. 11, 19)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan meyve ağaçlarının bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçeyle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, kamulaştırmasız el atılan meyve ağaçlarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yapılan incelemede; zemini orman sayılan yerlerden olan taşınmaz üzerinde, davacının meyve ağacı yetiştirdiği anlaşılmıştır.
2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19/son maddesine 05.06.2004 tarihinde 5177 sayılı Yasayla eklenen fıkra uyarınca, ağaçların 11 inci madde çerçevesinde takdir olunan bedeline hükmedilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 04.05.2006 tarihinde oyçokluğu ile, karar verildi.
MUHALEFET ŞERHİ
Dava, kamulaştırmasız el atılan muhtesat bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece ağaçların yetiştirildiği taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19 uncu maddesi uyarınca, davacıya ait ağaçlarının bedelinin tahsiline karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.
Yapılan incelemede; Dava konusu muhtesatların bulunduğu Dicle ilçesi, Başköy köyü 112 Ada 66 parsel sayılı taşınmazın; Kadastro çalışmaları sırasında Maliye Hazinesi adına tesbit gördüğü, davacının Dicle Asliye Hukuk Mahkemesinde, 26.06.2003 tarihinde tapu iptal ve tescil davası açtığı, yapılan yargılama sonunda; mahkemece 03.03.2005 tarih ve 2003/116 Esas, 2005/30 Karar sayı ile; "taşınmazın orman sayılan yerlerden olması ve büyük bölümünün su altında kalması nedenleriyle orman olan bir yerin devletin hüküm ve tasarrufunda olduğundan, tescile konu olamayacağından açılan davanın reddine" karar verildiği, hükmün 01.12.2005 ve 06.12.2005 tarihlerinde taraflara tebliğ edildiği, temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmıştır.
Kesinleşen mahkeme kararıyla dava konusu taşınmazın orman olduğu belirlenmiş olup, meyve ağaçlarının bedelinin tahsili davasının reddine karar verilmesi doğrudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 03.05.2006 gün ve 2006/5-227 Esas, 2006/265 Karar sayılı içtihadı da bu doğrudur.
Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yerel mahkeme hükmünün Onanması görüşünde olduğumuzdan Dairemiz çoğunluğunun bozma yönündeki görüşüne katılamıyoruz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy