(3095 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki faiz alacağının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan delil ve belgelere göre davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Davacı vekilinin temyizine gelince;
644.000,00 YTL. olan asıl alacağın faiz başlangıç tarihi 13.08.2000 gününden, hükmün kesinleşme tarihi olan 06.03.2002 gününe kadar işlemiş yasal faizi 603.419,17-YTL.; bu tarihten ödeme günü 21.05.2002 tarihine kadar da kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden 112.638,24-YTL. olmak üzere asıl alacakla birlikte toplam 1.360.057,41-YTL. den, idarece ödenen 1.328.786,66-YTL.'nin indirilmesi sonucu bulunan 31.270,75-YTL. ye hükmedilmesi gerekirken, daha aza hükmedilmiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davacıya geri verilmesine, Harçlar Kanununun 13. maddesine 2588 sayılı Yasa ile eklenen j bendi gereğince idareden harç alınmamasına, 21.01.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy