(2942 S. K. m. 10, 27)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle isabetsizlik görülmemiştir.
Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Davalı vekilinin temyizine gelince;
1- Dava konusu taşınmazın imar parseli olduğu dosyadaki çaplı imar krokisinden anlaşıldığı halde, birinci bilirkişi raporunda %20, ikinci bilirkişi raporunda ise %12 yola terk edilmesi gerektiği belirtilip, bu miktarlar biçilen değerden düşülmüştür.
Daha önce düzenleme ortaklık payı alınarak imar parseli haline dönüşen taşınmazdan ikinci defa düzenleme ortaklık payı alınamaz. Bilirkişi kurullarından bu konuda ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2- Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi gereğince açılan 2005/400 Esas sayılı dosyada alınan bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde bulunan yapıların değeri cins ve sınıfları belirtilerek yöntemine uygun olarak belirlenmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında değerlendirme şekli açıklanmadan usulsüz olarak belirlenmesi nedeniyle az bedele hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5018 sayılı Yasa uyarınca davacı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmamasına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalıya geri verilmesine, 07.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy