(2942 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;
1- Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak değerlendirmeye esas alınan Y.C. 879 ada 8, istasyon Mahallesi 715 ada 1 ve O. Mahallesi 3030 ada 5 parsel sayılı taşınmazların dava konusu taşınmazdan sırasıyla 4,50 kat, 3 kat ve 1,95 kat daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi itibariyle 36,00-TL metrekare birim fiyatı takdir olunmuş ise de;
Bilirkişi kurulu raporundaki karşılaştırmanın soyut ve genel ifadelere dayanması ve ayrıca dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların değerlendirme tarihindeki arsa metrekare rayiç bedeli takdir komisyonu tarafından resen belirle-nen emlak vergisine esas olan metrekare değerleri de nazara alındığında bilirkişi kurulu raporu inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.
Bu itibarla, mahkemece, taraflara yeniden uygun emsal bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal kayıtları da celp edilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,
2- Davanın niteliği gereği kendisini vekil ile temsil ettiren tüm davalılar lehine vekalet ücretine hükmolunması gerekirken F. G. ve M. T. lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K. nun 428. maddesi gereğince bozulmasına, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy