(2942 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalılardan İ. K. yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılardan İ. K. tarafından temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.
Bu nedenle, davalı İ. K.'nun temyiz itirazları yerinde değildir.
Davacı idare vekilinin temyizine gelince;
Bilirkişi kurullarınca emsal alınan taşınmazların bulunduğu Darıca ve Helvacı yörelerinin dava konusu taşınmaza göre Akçaabat ilçe merkezine daha yakın ve iyi konumda bulundukları gözetilmeksizin 2. bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın emsal alınan Darıca 1065 nolu parselden daha değerli olduğu kabul edilerek bedel belirlenmesi ve 1. bilirkişi kurulu raporunda ise dava konusu taşınmazın emsal alınan Helvacı 70 parsel ile üstün ve eksik yönleri belirlenip karşılaştırma yapılmaksızın emsalden 1,3 kat daha değersiz olduğu kabul edilerek bedel tespit edilmesi nedeniyle, her iki bilirkişi kurulunca tanzim edilen raporlar inandırıcı bulunmamıştır.
Taraflara emsal göstermeleri için yeniden imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal getirtilerek ve taşınmaz ile emsal alınan taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak dava konusu taşınmazın değerinin belirlenmesi bakımından yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulunca keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davalı İ. K.'tan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy