(2942 S. K. m. 10, 11, 15, 27)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki 4650 Sayılı Kanunla değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen yukarda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan R. Y. vekili yönünden verilen dilekçeyle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, 4650 Sayılı Kanunla değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılardan R. Y. vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir, Şöyle ki;
1- Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.
Bilirkişi raporunda, somut emsal alınan 114 m2'lik kargir apartman vasfındaki taşınmazın 4/36 payının davacı idareye yapılan satışı emsal alınmak suretiyle değer belirlenmiştir. Bu kadar küçük bir pay satışının gerçeği yansıtmayacağı ve yanıltıcı sonuçlara götürebileceği dikkate alındığında raporun hükme esas alınması mümkün değildir.
Bu sebeple taraflara emsal göstermeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve davaya konu taşınmaz değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, geçersiz rapora göre eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Kamulaştırma Kanununun 15/son maddesi uyarınca, arsa ve bina değerinin tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği dava tarihi esas alınıp buna göre bedel belirlenmesi gerekirken, Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca açılan davanın tarihini değerlendirmede esas alan ek rapora göre hüküm kurulması,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davalılardan R. Y. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan sebeplerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 07.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy