(2942 S. K. m. 10) (4721 S. K. m. 999)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğrudur. Ancak;
1) Dava konusu taşınmaz kadastro parselidir. Değerlendirmede esas alınan taşınmaz ise imar parselidir. Bu nedenle emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelden, % 40 imar düzenleme ortaklık payının indirilmesi gerekirken % 20 oranında DOP payı düşülerek, fazla bedel tespiti,
2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmına imar izni verilip verilemeyeceği hususunda dosyada bulunan Belediye yazıları çelişkilidir. Taşınmazın arta kalan kısmında imar izni verilip verilemeyeceği, verildiğinde kamulaştırma nedeniyle kalan kısmın imar izninde kısıtlama olup olmayacağı araştırılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, bu kısmın bedeline hükmedilerek, tapusunun davacı idare adına tesciline karar verilmesi,
3) Dava konusu taşınmazın yol olarak kamulaştırılan kısmının TMK'nun 999. maddesi gereğince tapusunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde, önce davacı idare adına tesciline, sonra terkinine hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy