(2942 S. K. m. 10) (6100 S. K. m. 103, 346, 353)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... Asliye Hukuk Mahkemesi 2016/254 Esas–2017/311 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusu HMK’nun 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalılar vekilince istinaf talebinin reddine ilişkin ek karara karşı yapılan istinaf başvurusu ise HMK’nun 103/1-h ve 346/2. maddeleri uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16/03/2021 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK’ nun 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddi ile davalı tarafın istinaf talebinin reddine ilişkin ek karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ise HMK’nun 103/1-h ve 346/2. maddeleri uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davalı vekiline ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının 10.07.2017, davacı idare vekilinin istinaf dilekçesinin ise 07.08.2017 tarihlerinde tebliğ edildiği ve hükmün 29.08.2017 tarihinde harcı yatırılmak suretiyle istinaf edildiği anlaşılmış olup, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili
istemli davalar ivedi işlerden olup, adli tatil içerisinde süreler işleyeceğinden iki haftalık yasal süreler içerisinde istinaf talebinde bulunulmadığından bahisle istinaf talebinin reddine ilişkin ek karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK’nun 103/1-h ve 346/2. maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi doğrudur.
Davacı idare vekilinin temyizine gelince;
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kısmen kapama fındık bahçesi, kısmen arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine net geliri esas alınarak, arazi kısmının üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen, etrafında bulunan tel çite niteliğine göre, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sonuç: Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2021 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)