(2942 S. K. m. 10) (6100 S. K. m. 353, 373)
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre arazi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 873 ada 93 parsel sayılı taşınmaza Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan davacı idarenin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabul ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalete ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.Davalı vekilinin temyizine gelince; İdarenin kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedel ile tespit edilen bedel arasındaki farkın kesinleşen karara göre davalıya ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiği ve fark bedelin davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceği gözönünde bulundurulduğunda, bu kısım için aynı yasanın 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,
Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden;
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 nolu bendindeki (bedele 24/09/2018 tarihinden kararı tarihi olan16/01/2019 tarihine kadar yasal faiz UYGULANMASINA,) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (İdarenin kıymet takdirinde belirlediği ve kararla beraber ödenmesine hükmedilen 38.900,00 TL’ye 30.09.2018 tarihinden karar tarihi olan 16.01.2019’a kadar, vadeli hesaba yatırılan fark bedel 39.746,30 TL’ye ise 30.09.2018 tarihinden karar kesinleşinceye kadar faiz işletilerek karar kesinleştiğinde ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına, Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)