(2942 S. K. m. 10, 11) (ANY. MAH. 09.05.2019 T. 2016/9364 E.) (MUSA TARHAN - TÜRKİYE DAVASI)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince istinaf isteminin davalı ... vd. Yönünden esastan reddine, davacı idare yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare, davalı ... vd. Ve davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş olup, davacı idare vekili, davalı ... vd. vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.
Davalı ... vekilince ilk derece mahkemesince verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen 31.10.2018 tarih, 2018/4639E., 2018/4681 K sayılı kararında temyiz edilmediği ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen yeni hükümde davalı taraf aleyhine bir unsurda bulunmadığından, bu kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır.
Bu itibarla, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra,
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... ili, 19 ... ilçesi, ... Köyü 507, 713 parsel sayılı taşınmazların zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre bedelinin belirlenmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bu nedenle davacı vekilinin tüm, davalı ... vd. vekilinin aşağıda belirtilen bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;
1-Türkiye ortalamasına göre münavebe ürünlerinin üretim masraflarının brüt gelire göre, yazılı şekilde fazla alınması ekonomik tarım yapılmasında tereddüt yaratacağından İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüklerinden üretim masraflarının yeniden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)