(765 S.K. m. 65, 491)
Dava: Hırsızlıktan sanık İbrahim, Şahin, Süleyman ve Kazım haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine dair (Çardak Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1.12.1987 tarihli hükmün temyizen tetkiki sanık İbrahim ile Şahin ve Üst Denizli C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığ'ndan bozma isteyen 12.5.1988 tarihli tebliğname ile 23.5.1988 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sair iirazlar yerinde görülmemiştir.
Sanıkların, ikrarı kapsayan ilk savunmalarını doğrulayan görgü tanıklarının beyanlarına, tutanaklara v edosya içeriğine göre,
Sanıkların olay gecesi saat 3 sıralarında, bunlardan Şahin'in kullandığı oto ile olay yerine geldikleri, Şahin'in yol kenarında oto içinde beklediği, diğer sanıklar İbrahim, Kazım ve Süleyman'ın müştekinin duvarla çevrili mesken müştemilatından olan avlusuna girerek duvar üzerinde serili bulunan 155 bin lira değerindeki 4 adet kilimi çaldıkları sırada tanık Münevver'in görüp bağırması üzerine o civarda bulunan bekçi tanık Receb'in gelerek kaçmakta olansanları, omuzlarındaki kilimlerle görüp "dur" ihtarında bulunmasına rağmen sanıkların kilimlerle otoya binip kaçtıkları, sanıkların başka bir oto ile takip edildiği sırada yakalattıkları 2 kilimi alıp takibe devam ettikleri, sanıkların ileride haberdar edilmiş güvenlik ekibi tarafından durdurulup yakalandıkları ve otoda kalan diğer kilimlerin de ele geçirildiği ve olayın bu yolda cereyan ettiğinin anlaşılması karşısında;
1 - Başlangıçtan beri takip edilerek sanıkların çalmak istedikleri mallarla birlikte yakalanmış olmalarına göre, eyemin tam teşebebüs derecesinde kalıp kalmadığının tartışılması,
2 - Suçun ikiden ziyade kişi taraından işlenmesi karşısında maddenini son fıkrasının nazara alınmaması,
3 - Oluşa göre, rızai tam iade koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi,
4 - Sanık Şahin hakkında TCK.nun 65/3. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İbrahim ve Şahin ile Üst C. Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.9.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy