(765 S. K. m. 492, 493)
Dava: Hırsızlıktan sanık ve tutuklu A. F. E. hakkında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetine dair Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 5.2.1997 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan bozma isteyen 6.5.1997 tarihli tebliğname ile 12.5.1997 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanığın müştekiler F. Ç. ve S. Y'ya karşı eylemleri nedeniyle TCK'nın 523/1. maddesi uygulanırken suça konu teypleri satın alanların zararlarının giderilip giderilmediğinin araştırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Müştekiler O. Z. Y. ve S. C.'ye yönelik suçların otoların camları kırılarak işlendiği oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, sanık hakkında TCK'nın 493. maddesinin 1. fıkrası yerine, 2. fıkrası ile ceza tayini,
2- Müşteki T. A.'ya karşı eylem nedeni ile ceza tayin edilirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK'nın 61. maddesinin uygulanması sırasında en az oranda indirim yapılması,
3- Sanık hakkında tüm müştekilere karşı eylemleri nedeni ile TCK'nın 523/1. maddesinin uygulanması sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden cezanın en az oranda indirilmesi,
4- Kimliği saptanamayan kişilerin araçlarından çalınarak emanete kaydedilen teyplerin zoralımına karar verilmesi,
5- Müştekiler S. C. ve A. Ç.'ye yönelik eylemler nedeniyle ceza tayin edilirken, uygulama maddesinin TCK'nın 493/2. maddesi yerine, 492/2 olarak yazılması, müşteki T. A.'ya yönelik eylem nedeniyle de TCK'nın 59. maddesi yerine 50. maddesi olarak yazılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 29.05.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy