(765 S. K. m. 40, 80, 59, 510, 342) (5237 S. K. m. 7, 43, 62, 63, 155, 204) (5252 S. K. m. 9)
Dava ve Karar: Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık Z. T. hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C Başsavcılığından onama isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve sahtecilik suçu yönünden nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
1- Sanığın, işvereni konumundaki yakınanın satması amacıyla kendisine teslim ettiği malları satmadığı halde daha sonra satmış gibi sahte satış sözleşmeleri ve senetler düzenleyerek yakınana verip bu eşyaları mal edinmesi biçimindeki eyleminin, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yasal öğeleri oluşmayan dolandırıcılık suçu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması.
2- Sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCY. nın 342/1, 80, 59/2, 510, 40. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın aynı suça uyan 204/1, 43/1, 62/1, 155/2, 63. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında güveni kötüye kullanmak suçu yönünden 765 sayılı Yasa sahtecilik suçu yönünden 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması.
3- Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2001/1368 sırasında kayıtlı suça konu belgelerin veya okunaklı onaylı örneklerinin denetime olanak sağlanması bakımından dosya içerisine konulmaması.
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık Z. T. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy