(765 S. K. m. 59, 80, 342, 504, 522) (647 S. K. m. 5) (5237 S. K. m. 7, 43, 52, 62, 158, 204) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanıklar Necati Özçelik ve arkadaşları haklarında yapılan duruşma sonunda; sanık Hakan Öztürk'ün mahkumiyetine diğer sanıkların beraatlarına ilişkin Bursa 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.10.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C.Savcısı, sanıklar Hakan ve Muzaffer Tarık savunmanları tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından kısmen onama kısmen bozma isteyen tebliğname ile 4.12.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre katılan Hazine vekilinin sanıklar Necati Özçelik, İbrahim İşeri ve Cevdet Akçakoca hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanıklar Hakan Öztürk ve Muzaffer Tarık Atay hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve sahtecilik suçu yönünden nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
1-) Sanıklar hakkından 765 sayılı Yasanın 504/7.maddesi uyarınca dava açıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden 504/3-7-son maddesinden hüküm kurulması,
2-) Sanıkların, tamamen sahte olarak düzenledikleri gümrük çıkış beyannamelerini
Vergi dairesine sunarak haksız olarak KDV almaları biçiminde oluşan eylemlerinin 765 sayıl Yasanın 504/7. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
3-) Kabule göre de;
Sanıkların eylemlerine uyan 765 Sayılı TCY. nın 342/1, 80, 59/2; 504/3-7-son, 522/1, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 5.maddelerine göre cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY. nın aynı suça uyan 204/1, 43/1, 62/1; 158/1-e, 62/1, 52/4 maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar Hakan Öztürk ve Muzaffer Tarık Atay savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy