(765 S. K. m. 497) (5237 S. K. m. 7, 149) (5252 S. K. m. 9)
Yağma suçundan sanık M. A. E., Y. K. ve R. Y. haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin A. 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.7.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen tebliğname ile 20.10.2003 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi içeriğine göre, sanıklar V. K. ve S. E. ile ilgili hüküm inceleme dışında bırakılmıştır.
Sanıklar M. A. E., Y. K. ve R. Y. hakkındaki temyiz itirazının incelemesinde;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yakınanların evine, saat 02.00'de gelen sanıkların bıçakla tehdit edip yaralayarak yakınanların para ve cep telefonlarını almak şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinin mağdur sayısı kadar 765 sayılı TCY.nın 49712. maddesine uygun yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yakınanların yargılama aşamasında değiştirdikleri anlatımlarına göre yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 497/2. (3 kez) maddesine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 149/1-a, c, d, h (3 kez) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında sanıklar yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, C. Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 14.7.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy