(5252 S. K. m. 9)
Dava: Gasp suçundan dolayı İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.12.2002 gün, 2002/286-489 sayılı kararı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 499/1-son, 522, 59. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay ağır hapis cezasına hükümlünün işbu cezasının infazı sırasında 12.10.2004 gün 25611 sayılı Resim Gazete'de yayımlanan ve 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe girecek olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümler içerdiğinden bahisle, 765 sayılı infazın durdurulması talebinin, reddine dair, aynı mahkemenin 17.11.2004 gün, 2004/600 müteferrik sayılı kararına vaki itirazın keza reddine ilişkin İZMİR 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.11.2004 gün, 2004/402 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 21.12.2004 gün ve 53656 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 31.12.2004 gün ve 2004240334 Y.E. sayılı yazısı ile infaz dosyası 05.01.2005 tarihinde dairemize gönderilmekle incelendi:
Karar: Anılan yazıda; 13.11.2004 gün ve 25642 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe girecek olan 5252 sayılı, Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan "lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" şeklindeki düzenlemeye nazaran, hükümlüye isnad edilen suçun 5237 Sayılı Kanundaki ilgili hükümleri olan 149/c ve 62. maddeleri uygulandığında adı geçene verilmesi gererken ceza miktarı ile 529 gün tutuklu kaldığı ve 14.11.2002 tarihinde cezasının infazına başlanıldığı hususları göz önüne alındığında, şartla tahliye tarihinin dolduğu anlaşıldığından anılan kanunun yürürlüğe gireceği 01.04.2005 tarihi beklenildiğinde hükümlünün mağduriyetine yol açılacağı gözetilmeksizin itirazın kabulü ile infazın durdurulması yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle CMUK'nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması" dairemizden istenilmiştir.
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı'nın bildirim yazısı incelenen dosya içeriğine göre; hükümlünün eylemlerinin 5237 Sayılı Yasanın 149/c ve 109/2-(b )maddelerinde tanımlanan yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçlarım oluşturacağı, her iki maddedeki cezaların alt sınırları ile takdiri indirim nedeninin en üst oranda uygulanarak belirlenecek cezaların toplamı ile 647 Sayılı Yasanın 19 ve Ek 2 maddeleri de gözetildiğinde;
Sonuç: İzmir 4. Ağır Ceza ve 5. Ağır Ceza Mahkemeleri'nin karar tarihlerinde ve halen koşullu salıverilme süresinin gerçekleşmediği, red kararları ve gerekçelerinin yerinde olduğu anlaşıldığından; yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 17.01.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy