(5237 S. K. m. 142/2-b, 145, 149/1-a, 150/2) (765 S. K. m. 497/1, 522) (5275 S. K. m. 98, 101/1) (5252 S. K. m. 9/1)
DAVA VE Karar: Hükmolunan cezanın süresine göre sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK'nun 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddeleri uyarınca Kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a )- Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde, değişiklik yapmışsa,
b )- Önceki yasanın türü ve süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c )- Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş, artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Sanık Bülent Bulut'un 2003 yılı Aralık ayı içerisinde saat 18.30 sıraları yakınan Mehmet Kahraman'ın telefonla arayarak tehdit edip iki yüz milyon lira para istediği, yakınanın parayı buluşma yerine gelen diğer sanık Turan Güleşçe'ye verdiği, bu defa sanıkların 31.12.2003 günü saat 15.00 sıraları yakınanın işyerine gelerek tabanca ile tehdit edip dört yüz milyon lira para ile otomobilini aldıkları, ertesi gün de otomobili yakınana iade ettikleri sabit görülerek Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş 12.05.2004 gün ve 2004/89-142 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCY'nın 497/1, 80, 31, 33, 40. maddeleri gereğince 17 yıl 6'şar ay ağır hapis cezasıyla hükümlendirildikleri, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın uyarlanması istendiğinde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu 20/06/2005 tarihli ek kararla 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a, c. Maddesi gereğince alt sınır aşılarak 12'şer yıl hapis cezasına hükmolunup; 5237 sayılı TCY'nın 522. maddedeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim sağlanması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığı" nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ( örneği; birkaç meyve veya ekmek, yiyecek, bir-iki defter, kalem veya sigara, bira ve benzeri ) değer alarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınandan alınan önce 200 milyon lirasını, sonra kullanmak için otomobilini ve 400 milyon liranın değer olarak az olmamasına karşın suç konusu eşyanın değeri az kabul edilerek aynı yasanın 150/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmiş olması, değer azlığı nedeniyle belli oranda indirim yapılması, sanıkların eylemi iki ayrı suç oluştuğu halde tek suç kabul edilmesi suretiyle takdir hakkının kullanıldığının böylece bireyselleştirildiğinin anlaşılması nedeniyle duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler B. B. ve T. G. savunmalarının temyiz itirazları ve tebliğ namedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy