(5237 S. K. m. 142) (765 S. K. m. 81, 493) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü ve tutuklu Ö.K. ve H.Ü. haklarındaki hükmün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d. Maddesi gereğince 5'er yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine ilişkin Edremit Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 9.6.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 13.09.2005 tarihli tebliğname ile 12.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak; a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Sanık H.Ü.'ün, sanık Ö.K.'ın yardımıyla olay tarihinde gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde yakınanın evine açık balkon kapısından girerek üç adet cep telefonu ve oto anahtarını aldıktan sonra bu anahtarı kullanarak evin önünde bulunan yakınana ait otomobili çalıştırıp evden uzaklaştıkları, çaldıkları bu otomobille Balıkesir iline giderken yolda polislerce yakalandıkları sabit görülerek, Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2004 tarih ve 2004/800-1286 sayılı karan ile sanık Ö.K.'ın 765 sayılı TCK.'nun 493/1, 2-son maddesi gereğince 5 yıl; sanık H.Ü.'ün 493/1, 2-son, 81/1-3. maddeleri gereğince 9 yıl 3 gün hapis cezalarının sanıkların temyizi üzerine 22.3.2005 tarihinde Dairemizce sanık H.Ü.'ün cezasının 9 yıl 1 gün olarak düzeltilmek suretiyle her iki sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanarak kesinleştiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.'nun uygulanması istendiğinde, anılan Yasada 765 sayılı TCK.nun 493. maddesinin son fıkrasının karşılığı bulunmadığı halde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu 9.6.2005 tarihli ek kararla 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasını öngören 5237 sayılı TCK.'nun 142/2-d. maddesi gereğince alt sınır aşılarak 5'er yıl hapis cezasına hükmolunduğunun anlaşılması karşısında; temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesi gerekli görüldüğünde duruşma açılarak, cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Ö.K. ve hükümlü H.Ü.'ün temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 14.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy