(5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 493, 522) (5237 S. K. m. 116, 141, 142, 143, 151)
Dava ve Karar: Hırsızlık suçundan hükümlü M. G. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nun lehe hükümlerinin uygulanması talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı yasanın ilgili maddeleri gereğince 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.9.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 13.10.2005 tarihli tebliğname ile 25.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a) Önceki yasaya göre sonraki yasa, suçun öğelerinde, değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın, türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü M. G. ve arkadaşlarının, 4.2.2002 günü geceleyin yakınanın merkezinin muhkem kapısını kırıp girerek içerden, içinde 70.148.000.000 lira para bulunan kasayı çaldıkları sabit görülerek Ankara 22.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.9.2002 gün ve 2002/657-221 sayılı kararı ile 765 sayılı TCK'nun 493/1-son, 522. maddeleri uyarınca belirlenen 8 yıl 9 ay 18 gün hapis cezasının Dairemizce onanarak kesinleştiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun uyarlanması istendiğinde hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143; 151/1, 116/2-4. maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/2-d. maddesi uyarınca alt sınır aşılarak 7 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmış ise de;
5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilemeden alt sınır aşılarak dosya üzerinden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi yönünden, artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilmesi,
Sonuç : Bozmayı gerektirmiş, hükümlü M. G.'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy