(5237 S. K. m. 31, 116, 141, 142, 143) (765 S. K. m. 55, 492, 493, 522) (5275 S. K. m. 98, 101) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü Y.A. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCKnun lehe hükmünün uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı TCKnun 142/1-b, 31/2. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine ilişkin Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.6.2005 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 07.10.2005 tarihli tebliğname ile 25.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanununun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü Y.A.'in 01.01.1998 gününün gecesi, suç arkadaşı diğer hükümlü ile birlikte yakınanın 2. katta bulunan evininin balkonuna kişisel beceriyle çıkıp açık olan kapıdan içeri girerek televizyon, müzik seti, altın vb. eşyalarını çaldığı, sabit görülerek Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş 27.5.1998 gün ve 1998/ 15-328 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522, 55/3.maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezasıyla hükümlendirildiği, 01.06.2005'te yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın uyarlanması istendiğinde, hükümlünün eylemin in 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143, 31/3; 116/2-4, 31/3. maddelerine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-b 31/2. maddeleri gereğince ve eyleminin gece 23.00 sıralarında gerçekleştirilmiş olmasına göre aynı Yasanın 143. maddesinin uygulanması da gerektiği gözetilmeden, sonuçta 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;
5237 sayılı Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesi kapsamında konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu, aynı Yasanın 143. maddesinin uygulanmamasına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilmeden, dosya üzerinden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle hüküm verilerek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlenmesi karşısında artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy