(5237 S. K. m. 6, 7, 116, 141, 142, 143) ( 765 S. K. m. 493) (5271 S. K. m. 253) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü Ş. D. hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK. nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı TCK. nun 142 ve 143. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin İ. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.06.2005 tarihli kararın Yargıtayca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 06.10.2005 tarihli tebliğname ile 17.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dosya içerisinde sanık Ş. D.ın temyiz veya itiraz dilekçesine rastlanılmadığından, sanığın istemi yönünden bir inceleme yapılmamış, suç tarihinin 12.9.2002 günlü hükümde 15.9.2001 yerine 5.11.2001 yazılmasının yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a) Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b) Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c) Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa,
Duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Sanık Ş. D.ın 5.11.2001 tarihinde, yakınanın işyerine sağlam ve dayanıklı olduğu kabul edilen pencere demirlerini kırarak girip, 450 milyon lira tutarında market mallarını çaldığı sabit görülerek, İ. Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş 12.9.2002 gün, 2001/51-2002/40 sayılı kararıyla 765 sayılı TCY'nın 493/1, 81/2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 gün hapis cezasıyla hükümlendirildiği, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın uyarlanması istenildiğinde, anılan Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca alt sınırdan temel ceza belirlendiği, eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabulüyle 143. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılıp dosya üzerinden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında;
1) Suçun 5237 sayılı TCKnun 6/e. maddesine göre geceden sayılan zamanda işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan, aynı Yasanın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması,
2) 765 sayılı Yasanın 493/1. maddesinde yer alan hırsızlık suçu ile 5237 sayılı Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçlarının öğeleri farklı olup, eylemin aynı zamanda, gece gerçekleştirilmiş olması halinde aynı Yasanın 116/2-4. maddesine uyan suç, gündüz işlenmesi halinde 116/2. maddelerine uyan suç ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, 765 sayılı Yasanın 493/1. maddesine uygun suçu oluşturan eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan gece kavramının, 5237 sayılı Yasanın 143. maddesine göre cezayı arttırıcı neden olduğu gözetilerek artırım oranının takdiri için duruşma açılarak hüküm kurulması zorunluluğu ve mala zarar verme suçu ile eylemin gündüz işlendiğinin kabulü halinde, aynı Yasanın 116/2. maddesinin yönüyle de 5237 sayılı TCK. nun 73 ve 5271 sayılı CMK. nun 253 ve devamında düzenlenen uzlaşma hükümlerinin uygulanma koşullarının araştırılması yanında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca Mahkemesince infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğname içeriği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy