(5237 S. K. m. 116, 141, 142, 143, 145) (765 S. K. m. 493, 522)
Dava: Hırsızlık suçundan hükümlü Ercan Genli hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı TCK.nun 142/2-b, 143, 145, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 06.10.2005 tarihli tebliğname ile 17.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.6.2005 gün ve 2002/1311-2003/406 sayılı kararının hükümlüye tebliğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, öğrenmeyle başlayan süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir.
Ancak;
a- Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa,
b- Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c- Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı yada eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa,
Duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
Hükümlü Ercan Genli'nin, temyiz edilmeksizin kesinleşmiş Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 5.5.2003 gün ve 2002/1311-2003/406 sayılı kararıyla değer pek hafif kabul edilerek 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla hükümlendirildiği, 1.6.2005'te yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın uyarlanması istendiğinde ise; aynı Yasanın 142/2-b maddesi uyarınca belirlenen 5 yıl hapis cezasından, 143/1. maddesi gereğince 1/5 oranında artırım, değer azlığı nedeniyle anılan Yasanın 145/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkı kullanılarak, dosya üzerinden 2 yıl hapis cezasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;
1- C. Savcısının yazılı görüşü alınmadan, sözlü olarak alındığı açıklanan görüşü de tutanağa yazılmadan karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 33. maddesine aykırı davranılması,
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olup, önceki hükümle verilen cezanın iptaline ilişkin kararın hukuken geçersiz olduğu, önceki hükümdeki 2 yıl hapis cezasının da miktar bakımından kazanılmış hak oluşturduğu, uyarlama amaçlı yasanın yanlış yorumlanması suretiyle infaz aşamasındaki lehe uygulamaların ise kazanılmış hak oluşturmayacağının anlaşılması karşısında, hükümlü Ercan Genli'nin eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b ve 143/1 maddelerine uyan hırsızlık, 116/1-4. maddesi uyarınca da konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu gözetilerek; hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle artırım oranı ile temel cezanın belirlenmesi için, duruşma açılıp cezanın bireyselleştirilmesi amacına yönelik takdir hakkının nedenleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak somut olayda uygulama olanağı bulunmayan anılan Yasanın 142/2-b maddesiyle yazılı biçimde karar verilmesi,
3- 5237 sayılı TCY'nın 145. maddesinin 2. fıkrasındaki malın değerinin azlığı kavramının, 765 sayılı TCY'nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, değerin azlığının 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar (örneğin; bir kaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir- iki defter, kalem; sigara, bira ve benzeri), değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, gözetilmeden yakınanın evinden çalınan 550 ABD doları, 190.000.000 lira para ve 110.000.000 lira değerinde olduğu anlaşılan cep telefonunun değer olarak az olmamasına karşın, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 145. maddesiyle cezadan indirim yapılması,
4- İnfazın tümünün hangi yasaya göre yapılacağına karar verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCY'nın 7/3. maddesine aykırı davranılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü Ercan Genli'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kararın açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 12.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy