(5237 S. K. m. 7, 53, 61, 62, 109, 149) (765 S. K. m. 31, 33, 59, 497, 522) (5252 S. K. m. 9) (YCGK. 27.12.2005 T. 2005/3-162 E. 2005/173 K.) (YCGK. 11.07.2006 T. 2006/5-182 E. 2006/182 K.)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki Yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerektiği öngörülmektedir.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Yağma suçunun geceleyin, birden fazla kişi tarafından birlikte ve yakınan M. K.'ın ikamet ettiği barakada işlendiğinin anlaşılması karşısında; temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı TCY.nın 61. maddesi doğrultusunda, 149. maddesinin 1. fıkrasının c ve h bentleri ile birlikte d bendinin de gözönünde bulundurulması ve temel ceza belirlenirken alt sınırın aşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Yağma suçunu işlemek için yakınan M. K.'ın elleri ve ayakları ile ağzını bağlayarak rehin tutan hükümlülerin eyleminin, yağma suçu ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğunun ve bu suçtan da hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- 5237 sayılı TCY.nın 53/1-c maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğun, koşullu salıverilme tarihine kadar devam edeceğinin gözetilmemesi suretiyle, aynı maddenin 3. fıkrasına aykırı davranılması,
4- 5237 sayılı TCY'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, hükümlülerin eylemine uyan 765 sayılı TCY. 497/1, 522/1, 59, 31, 33. maddeleri ile 5237 sayılı TCY.nın 149/1-c-d-h, 62, 53; 109/2, 109/3-b, 62, 53. maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
5- 5237 sayılı Yasaya göre temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, katılan H. G. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 02.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy