(5237 S. K. m. 51, 53) (5271 S. K. m. 231, 326) (5252 S. K. m. 9) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Her bir sanığın neden olduğu yargılama giderinden ayrı ayrı sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle CMY.nın 326/son. maddesine aykırı davranılması,
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
3- Sanıklar hakkında lehe olduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCY.nın hükümleri uygulandığı halde, kısa süreli hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi ve aynı yasanın 6. maddesi ile ertelenmesi suretiyle karma uygulama yapılması,
4- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin 3. fıkrasının göz ardı edilmesi,
5- Hükmün özünü oluşturan ve açıklanmakla geçerlilik kazanan kısa kararda, sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 51/3. ve 53. maddelerinin uygulanmasına karşın, gerekçeli kararın hüküm kısmında anılan maddelere yer verilmemesi suretiyle çelişki yaratılması,
6- 5237 sayılı Yasada adli para cezasına çevrilen cezanın ertelenme olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,
7- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren; 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY.nın 231/5-14. maddesi uyarınca, yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O Yer C Savcısı, katılan vekili ve sanıklar B.A., V.A. ile B.Ö. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 30.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy