MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Hükümlü ... hakkında kurulan ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2006 gün, 2006/152 Esas ve 2006/286 Karar sayılı önceki hükmünün, hükümlü savunmanınca temyiz edildiği ancak Dairemizin 15.03.2007 tarihli ilamıyla temyizin süreden reddine karar verildiği ve bu sanık hakkındaki kararın bu şekilde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkındaki kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Aynı dosyada sanık olan ... ve ...'ya ilişkin ilk hükmün, anılan sanıklar savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Dairemizin 15.03.2007 tarihli kararı ile bozulması üzerine, hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan ...'nün tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II-Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;
Sanıklar hakkında zamanaşımı süresince konut dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Gerekçeli karardaki suç tarihinin, “04.02.2006” şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.