MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM: Beraat, Mahkumiyet, Ceza verilmesine yer olmadığına
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’ın üzerine atılı suçtan beraat etmesi karşısında; temyizde hukuki yararı bulunmadığından ve beraat gerekçesine yönelik bir temyiz de olmadığından sanık savunmanının temyiz talebinin CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
I-) Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet; sanık ... hakkında yağma ve katılan sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan ..., katılan sanık ... vekili ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,
II-) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Sanığın, tüfekle ...'ye ateş ederek 6. derecede kemik kırığına, organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasanın ise 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son cümlesi uyarınca verilecek cezanın alt haddinin 8 yıldan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi, adli sicil kaydına göre, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/354 esas ve 2002/189 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.