MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında, öncelikle CMK'nın 231. maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra TCK'nın 51. maddesinin değerlendirilmesi gözetilmeden, verilen cezanın ertelendiğinden bahisle 231.maddesinin uygulanma- ması usul ve yasaya aykırı ise de; adli sicil kaydına göre sanığın, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşıldığından, yapılan incelemede:
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (pek fahiş). maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 53; 116/2-4, 119/1-c, 53; 151/1, 53. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak, mala zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı CMUK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde değerlendirme yapılması, yapılan uygulama açıkca sanık lehine olduğundan; 5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığının” yeni yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından; hırsızlık suçundan verilen uzun süreli hapis cezaları ertelen sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğünün yasal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı kabul edildiğinden; sanığın suç arkadaşlarıyla yakınanın işyerine gece saat 02.00 sıraları birlikte girerek hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4. maddesinin yanı sıra aynı Yasanın 119/1-c maddesiyle de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin kısmen istem gibi kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy