Tebliğname No : 6 - 2010/319579
MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/06/2001
NUMARASI : 2000/157 (E) ve 2001/141 (K)
SUÇ : Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan Osmaniye l.Ağır Ceza Mahkemesinin 11.08.2010 gün ve 2010/502 değişik iş sayılı hükümlünün eski hale getirme talebinin kabülüne ilişkin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Hükümlü hakkında duruşma açılmadan uyarlama yargılaması yapıldığı ve hakkındaki kararın kesinleşmesi ile zorunlu müdafilik görevi sona eren avukata kararın tebliğ edildiği anlaşılmakla, temyiz istemi yasal süresinde olduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 42.maddesi uyarınca eski hale iade talebinin kabulü ile yapılan incelemede;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe olan yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidİr.
Ancak;
a)-Önceki yasaya göre, sonraki yasa suçun öğelerinde, değişiklik yapmışsa,
b)-Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa,
c)-Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş, artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle, tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince:
Hükümlü F.. A..'ın aynı otobüste gece yolculuk yaptığı yakınıcı D. D. ile tanışıp verilen mola esnasında önce birlikte 1-2 kadeh alkol aldıkları, yan yana seyahatlerine devam ettikleri, firma tarafından kendilerine ikram edilen kahvenin içine hükümlü tarafından xanax alprazolon isimli ilacı katılarak yakınıcıyı uyuttuktan sonra üzerinden suç tarihi itibariyle 1186 TL değerindeki Mark ile 750 TL değerindeki cep telefonunu yağmaladığı sabit görülerek, Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş 26.06.2001 tarih ve 2000/157-2001/141 sayılı kararıyla; 765 sayılı TCK'nın 495/l, 522 (pek fahiş) ve 59. maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay hapis cezasıyla hükümlendirildiği; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın uyarlanması istendiğinde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu 13.06.2005 tarihli ek kararla hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 148/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla hükümlülüğüne karar verilmiş ise de;
1- 5237 sayılı TCK'mn 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCK'nın 497/1. maddesinde yer alan yağma suçunun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 149/l-h maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu; 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre yağma eylemi nedeniyle, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi için duruşma açılarak hüküm kurulmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 497/1, 522 (pek fahiş), 59/2, 31, 33. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 149/l-h, 62/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gözardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan hükümlünün mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü F.. A..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy