Tebliğname No : 6 - 2010/3036
MAHKEMESİ : Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/06/2009
NUMARASI : 2007/58 (E) ve 2009/133 (K)
SUÇ : Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar Cahit ve Emrah ile suç ortakları olup yaşları büyük olduğundan Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/139 sayılı dosyasında ayrı yargılamaları yapılan R.. Y.. ve H.. Ö..'in birlikte hareket ederek bıçak tevcih edip etkili eylemde bulundukları, yakınanın cep telefonunu ve 3 TL parasını zorla aldıkları, müracaat üzerine, 22.11.2007 tarih 23:35 saatli ve 23.11.2007 tarih 11:20 saatli tutanakların içeriğine göre, ilk olarak sanıkların suç arkadaşları Hamza ve Rıdvan'ın polisçe yakalanıp, suça konu telefonu suç eşyasını satın alma suçundan yargılanıp beraat eden H.. E..'a sattıklarını beyan ederek işyerini gösterdikleri, olayı doğrulayan Hayrettin'den alınan telefonun yakınana iade edildiği, 12.02.2008 tarihli oturumda tanık olarak dinlenen Hayrettin'in, sanık Rıdvan'ın babasının, 15 gün kadar önce yanına gelip tüm zararını karşıladığını ifade ettiği, yakınanın aynı tarihli oturumda, iadesi yapılmayan 3 TL'yi ve bulunamayan sim kartını geri istemediğini söylediği anlaşıldığından, sanıklar hakkında yakınana yönelik yağma suçundan dava açıldığı ve mahkemenin 18.12.2007 tarihli kararı ile iddianamenin kabulü kararı verilerek kovuşturmaya başlandığı hususları dikkate alındığında, yakınana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168/1-3-4 madde ve fıkraları ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
2-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi, Uygulamaya göre de;
3-5237 sayılı TCK’nın 149/1-a,c, 31/3, 168/3. maddeleri gereğince sanık Cahit hakkında verilen “4 yıl 10 ay 20 gün” hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca “1/6” oranında indirim yapıldığında cezasının, “4 yıl 26 gün” yerine,“3 yıl 12 ay 26 gün” biçiminde belirlenmesi suretiyle hesap hatası yapılarak daha az cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. Ö.. ve C.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy