Tebliğname No: 6 - 2009/243861
MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesi (Sincan 1.Ağır Ceza Mahkemesi)
TARİHİ: 16/12/2008
NUMARASI: 2007/114 (E) ve 2008/245 (K)
SUÇ: Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 29.03.2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıkların olay günü gece vakti yanlarına çağırdıkları mağdurlar ile birlikte parka gittikleri, bir müddet konuştuktan sonra kontör ve telefon istemelerine karşın, mağdurlar vermediklerinde sanık İ.. D..'in “İşte bu beni rahatsız etti.” deyip diğer sanık M.. E..'e belinden çıkardığı sallama bıçağı verdiği, sanık Mahmut'un sallamyı birkaç kez yere vurması üzerine korkan mağdurların cep telefonlarını sanıklara verdikleri, sanıkların olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin iki mağdura karşı iki ayrı yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanıkların hükümlülükleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,
Uygulamaya göre de;
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.09.1992 gün ve 225-236 sayılı kararıyla uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanıklar hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak ön görülen 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması durumu ile sınırlı olarak uygulama yerinin olduğu gözetilmeden, anılan maddenin yanlış yorumlanması sonucu, sanık M.. E..'in yöntemince sorgusu yapılmadan yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,
3-Sanıklar hakkında, isnad edilen suçu işledikleri sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesine karşın, 5271 sayılı Yasanın 223/2-e madde ve bendi yerine aynı Yasanın 223/2-a madde ve bendiyle uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.