(5237 S. K. m. 62, 116, 119, 141, 142, 143, 152, 168) (765 S. K. m. 493) (5252 S. K. m. 9)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.6.2012 tarihli kenar yazısıyla Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir.
5237 Sayılı T.C.K.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 Sayılı T.C.K.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hırsızlık suçlarının M. Akdoğan İlköğretim Okulu ve A. Haşhaş İlköğretim Okulunun bilirkişi raporuna göre sağlam ve muhkem olan giriş kapılarını kilit hizasından zorlayarak ve müdür ve müdür yardımcısı odalarının ahşap kapılarını parçalayarak açılıp işlenmiş olması nedeniyle eylemlerin 5237 Sayılı Kanunun 142/1-a, 143. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçlarının yanı sıra anılan Kanunun 116/2-4, 119/1-c ve 152/1-a maddelerindeki işyeri dokunulmazlığının ihlal ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden, bu konuda değerlendirme yapılmaması sanıklar hakkında 5237 Sayılı T.C.K.nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında, 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 yıl 11 ay yerine 2 yıl 9 ay olarak eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından, 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 Sayılı Yasaya göre sanıkların M. Akdoğan İlköğretim Okulunda gerçekleştirdikleri hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri sebebiyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Soruşturma aşamasında sanıkların M. Akdoğan İlköğretim Okulu ve A. Haşhaş İlköğretim Okulundan aldıkları televizyonları K. Ö. isimli kişinin işyerine bıraktıklarını beyan ederek eşyanın bir kısmının iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında yakınanlara kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 Sayılı T.C.K.nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanıkların A. Haşhaş İlköğretim Okulunda gerçekleştirdikleri eylemlerine uyan 765 Sayılı T.C.K.nın 493/1. maddesiyle 5237 Sayılı Kanunun 142/1-b, 143, 168/1. (koşullarının bulunması halinde) maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması.
3- Sanıkların, 5237 Sayılı T.C.K.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,
4- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 Sayılı C.M.K.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde "müteselsilen" tahsiline biçiminde karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar M. K. ve B. H. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy