Tebliğname No : 6 - 2010/100689
MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20/11/2009
NUMARASI : 2009/205 (E) ve 2009/207 (K)
SUÇ : Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık U.. B..'ın Eskişehir 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/429 Esas, 2007/134 Karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Yağma suçunun, birden fazla kişi ile birlikte, işyerinde ve gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (c) ve (h) bendlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-) Sanıkların, yakınandan 10 TL istediği, daha fazla para veya kıymetli eşya talep edebilecekleri halde, daha fazlasını alma yönünde girişim veya davranışının bulunmadığı, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilerek sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışmasız bırakılması,
3-) 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,
4-) T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,
5-) Yargılama masrafının 6183 sayılı Yasa'nın 106. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. D.. ve U.. B.. ile savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy