MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar vermek, İşyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Mahkemenin 30/11/2006 tarih ve 2005/196 Esas, 2006/481 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Dairemizin 07/05/2009 tarih ve 2007/12368 E, 2009/8266 K sayılı kararı ile “mala zarar vermek” suçundan tayin edilen adli para cezasının kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine, “hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali” suçlarından kurulan hükümlerin ise onanmasına karar verilmesi üzerine hükmün kesinleştiği, kesinleşen hükümde, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine hükümler taşıyan 5395 sayılı ÇKK’nın 23. maddesi değerlendirilerek, hüküm açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde, cezaların infazı sırasında ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19/08/2009 tarih ve 2009/468 sayılı yazısı ile 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile CMK’nın 231. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle hükmün uyarlanmasının istenmesi üzerine yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakta ise de;
Dairemizce 07/05/2009 tarihli kararla onanmasına karar verilen hükümde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler taşıyan 5239 sayılı ÇKK’nın 23. maddesi gereğince değerlendirme yapılarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla mahkemece Cumhuriyet Savcılığının infaz sırasındaki talebi üzerine duruşma açılarak verilen kararın hukuken yok hükmünde bulunduğu,
Kaldı ki, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250-2009/13 sayılı kararında vurgulandığı üzere; gerek duruşmalı gerekse evrak üzerinde inceleme sonucu verilmiş olsun, uyarlama yargılaması sonucu verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması isteminin reddine ilişkin kararların, 5271 sayılı Yasanın 223. maddesi anlamında hüküm sayılmadığından ve salt bu nedene dayalı uyarlama yargılamasında da 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin uygulanması olanağı bulunmadığından, 5728 sayılı Yasanın Geçici 1 ve 5275 sayılı Yasanın 101/3. fıkrası uyarınca, bu kararların itiraza tabi kararlardan olduğu,
Açıklanan nedenlerle, mahkemece duruşma açılarak verilen ve hukuken geçerliliği bulunmayan kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy