MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma, Irza tasaddi ve mesken masuniyetini ihlal
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Sanığın 05/01/1975 olan doğum tarihinin tam olarak gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılması ile gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmemesi yerinde tamamlanması olanaklı eksiklikler olarak kabul edilmiştir.
Sanık ile birlikte yemek yerken, lavaboya gidip, geldikten sonra masadaki şarabını içmesinin akabinde karın ağrısı ile birlikte yoğun uykusu gelen katılanın bu durumdan yararlanarak, evindeki parasını, cep telefonunu, kredi kartlarını ve ziynet eşyasının sanık tarafından yağmalandığının anlaşıldığı somut olayda; yasal koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (e) bendinin de hüküm fıkrasında gösterilmesi kanuna aykırı ise de, olayda birden fazla nitelikli halin bulunması ve temel ceza belirlenirken gösterilen gerekçe karşısında bu husus sonuca etkili görülmemiş olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY’nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla tahliyesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık.... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Irza tasaddi ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince:
Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK’nın 416/2 ve 193/2. maddelerinde uyan ırza tasaddi ve mesken masuniyetini ihlal suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, 03.04.2005 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında geçtiğinin anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık.... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy