MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, Hırsızlığa kalkışma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'e karşı işledikleri hırsızlık; sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'a karşı işledikleri hırsızlığa kalkışma suçu nedeniyle verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan ... 1. Çocuk Mahkemesinin 2002/944-2004/296 sayılı hükümlülük kararında 2253 sayılı Yasanın 12/2.maddesi; sanık ...'nin tekerrüre esas alınan ... Çocuk Mahkemesinin 2003/1195-2004/348 sayılı hükümlülük kararında 765 sayılı TCK'nın 55/3. maddelerinin uygulanması ve sanık ...'ın incelemeye konu suç tarihinde de 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında; aynı Yasanın 58/5.maddesi gözetilerek sanıklar hakkında 58. maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
2-Sanık ...'ın yakınan ... karşı işlediği hırsızlık suçu yönünden, sanık hakkında sonuçta adli para cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
3-Sanıklar ... ve ... yakınan Kemal'e karşı; sanık ...'ın yakınan ...ya karşı işledği hırsızlık suçları yönünden, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
4-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş,sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin, tekerrür uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin kısımlar çıkarılarak, yerlerine “Sanıklar ... ve ... yakınan Kemal'e karşı; sanık ...'ın yakınan Mustafa'ya karşı işlediği hırsızlık suçları yönünden, sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” ve “Sanıklar için ortak yapılan 44,10 TL yargılama giderinin sanıkların payına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında yakınan ...'a karşı işlediği hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan ... 1. Çocuk Mahkemesinin 2002/944-2004/296 sayılı hükümlülük kararında 2253 sayılı Yasanın 12/2.maddesinin uygulanması ve sanığın incelemeye konu suç tarihinde de 18 yaşından küçük olduğunun anlaşılması karşısında; aynı Yasanın 58/5.maddesi gözetilerek sanık hakkında 58. maddenin uygulanamayacağının düşünülmemesi,
2-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve suçu işlediği tarihte 18 yaşını tamamlamamış olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya maddede yazılı diğer seçenek ve yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy