Tebliğname No: 6 - 2013/94584
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Tuzla Asliye Ceza Mahkemesi)
TARİHİ: 03/05/2007
NUMARASI: 2005/1147 (E) ve 2007/446 (K)
SUÇ: Hırsızlık
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/06/2009 ve 27/03/2013 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar hakkında, geceleyin birden fazla kişiyle birlikte işyeri dokunulmazlığını bozma suçunundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Olay yeri inceleme ve bilirkişi raporları ile müşteki beyanlarına göre; yakınana ait işyerinin, kepeng kilidi kesilip alüminyum demir doğrama kapısının zorlanarak açıldığı ve hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,
2-)Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,
3-)Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Yargılama giderinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılama giderinin “müteselsilen” alınmasına, karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. D.., K.. G.. ve Ö.. P.. savunmalarının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.