Tebliğname No : 6 - 2011/399195
MAHKEMESİ : Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 19/10/2011
NUMARASI : 2011/414 (E) ve 2011/317 (K)
SUÇ : Başkasına ait Banka kartının kötüye kullanılması (Yağmadan dönüşen)
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın, mağdurun bankamatikten para çekmeye çalıştığını görmesi üzerine, yardım etme bahanesi ve hileli hareketler ile yanına yaklaşarak, mağdurun şifreyi girmesinden sonra bankamatiğe müdahale edip hesabındaki 500 TL parayı kendi hesabına havale etmesi ile TCK'nın 245/1. maddesinde tanımlanan banka kartının kötüye kullanılması suçunun tamamlandığı, omuzundan ameliyatlı ve 75 yaşında olması nedeniyle beden bakımından kendisini savunamayacak durumdaki mağduru bankamatiğin başından uzaklaştırdıktan sonra, kartsız işlem yaparak kendi hesabına havale ettiği parayı çekip gitmek istediği sırada, çektiği paranın kendisine ait olduğunu söyleyerek geri isteyen mağduru iterek hızla kaçtığı, olay yerindeki vatandaşlar tarafından yakalanarak elinde saklamaya çalıştığı 500 TL para ile birlikte polise teslim edildiği olayda, sanığın TCK'nın 149/1-e maddesine uygun beden bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kişiye karşı yağma suçunun da tamamlandığı gözetilmeksizin, tamamlanan her iki suçundan hükümlülüğü yerine, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklarından kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3) T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy