(5237 S. K. m. 61, 168) (5271 S. K. m. 150, 234, 239) (6183 S. K. m. 106)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar yağmaladıkları cep telefonunun satıldığı yeri göstererek mağdura iadesini sağlanmış iseler de; üçüncü kişi konumunda olan telefon alım satım işiyle uğraşan A.. Y..'ın zararının giderilmemiş olmasına rağmen; haklarında, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından,
Sanıklar hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCKnın 61. maddesine aykırı olarak, anılan Yasanın 31/2. maddesinin, 168/3. maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili bulunmadığından,
Anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, sanıklar savunmanının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin, yaşı küçük sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi ile 5271 sayılı CMKnın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 16,00.-TL yargılama giderinin sanık S.. E..'den alınmasına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar D.. Ü.. ve S.. E.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUKnın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmolunan, 462,00.-TL zorunlu müdafii giderine ilişkin bölüm ile sanık S.. E.. hakkında hükmolunan ''16,00.-TL davetiye giderine'' ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy