Tebliğname No: 6 - 2012/243474
MAHKEMESİ : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 17/07/2012
NUMARASI: 2012/115 (E) ve 2012/234 (K)
SUÇ: Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
17/07/2012 günlü karar oturumunda bulunan sanık ve savunmanına açıklanan hükmü savunmanın, yasal süreden sonra 25/07/2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık M.. B.. savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
I-) Sanık T.. O.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık savunmanının, sanık T.. O.. hakkında verilen beraat kararı nedeniyle lehine vekalet ücretine hükmedilmemesini temyiz konusu yaptığı, beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyizin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. O.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “ Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.400.-TL vekalet ücretine hükmedilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-) Sanıklar S.. O.. ve E.. G.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;
1-) Aynı olay nedeniyle açık kimliğinin tespit edilememesi ve yakalanamaması nedeniyle ayırma kararı verilip Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/3290 soruşturma numarası ile soruşturması ayrı yürütülen Z..S.. adli kişiye ait dosyanın akıbeti araştırılarak olanaklı ise bu dosya ile birleştirildikten, olanaklı değil ise, denetime olanak sağlaması açısından dosyanın onaylı suretleri dosya içerisine konulduktan ve Z..S.. adli kişinin olaya ilişkin beyanı alındıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre, suçun vasfı ile sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabul ve uygulamaya göre de;
a-) Sanık S.. O.. hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61/5. maddesinde belirtilen ve cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerinin anılan maddede belirtilen sıraya göre yaş küçüklüğünden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b-) Sanık E.. G..’ün, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildikleri takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. O.. ve E.. G.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.01.2016 tarihinde Üye Mehmet Kurt'un muhalefetine karşı oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY :
Gerekçeleri tarafımdan da doğru bulunan Yerel Mahkeme kararında açıklandığı üzere;
Sanıkların üzerlerine atılı nitelikli yağma suçunu işledikleri mağdur E.. A..'in aşamalardaki değişmeyen beyanları, sanık E.. G..'ün Mahkeme huzurundaki savunması ile bütün dosya kapsamından anlaşılmakta olup, kimliği meçhul ve sanıklar tarafından mağdura karşı tehdit aracı olarak kullanılarak tehdit ettirilen Zaza Sedat lakaplı kişinin bulunup dinlenmesi; mevcut deliller karşısında, sonucu değiştirmeyeceğinden yüksek çoğunluğun, bu kişinin bulunup dinlenmesine yönelik ve suç vasfının buna göre belirlenmesine ilişkin II numaralı bozma kararına katılmıyorum.
Bu nedenle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c-h maddesi gereğince kurulan mahkumiyet hükmü, isabetli ve yerinde olduğundan, Elazığ Birinci Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2012 tarih, 2012/115-234 Esas ve Karar sayılı Hükmünün Onanması düşüncesindeyim.
Muhalif Üye