MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : 5237 sayılı yasanın 142/2-b, 53. maddeleri gereği 4 Yıl Hapis ( Sanık ....) 5237 sayılı yasanın 142/2-b, 31/3. maddeleri gereği 2 Yıl 8 Ay Hapis ( Sanık .... )
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Müşteki şikayetinde, “Suç tarihinde, olay tarihinde yolda yürümekte olduğu bir sırada karşıdan gelen sanığın az ötede bir motorsiklet üzerinde bulunan diğer sanıkla işaretleştikten sonra boynunda asılı bulunan altın kolyesini koparıp, koşarak motorsiklete binip hızla uzaklaştığını” beyan ederek, altın zincirini koparan sanığa ilişkin verdiği eşkal bilgilerinde, “25 yaşlarında, zayıf yapılı, sarışın, bıyıksız, kumral” bir kişiyi tarif ettiği; şikayet üzerine meçhul sanıklar hakkında yürütülen soruşturma sırasında yaklaşık 10 gün sonra bir motorsiklet kazası sonucu yakalanan sanıkları teşhis etmesi için önce hastaneye çağrıldığında, 13/09/2010 tarihli 'Yakalama tutanağı'na göre, “Boynundaki zinciri koparan sanığın, hastanede yatan sanıklardan .... olduğunu”; 14/09/2010 tarihli 'Canlı Teşhis Tutanağına' göre, “Altın zinciri koparan sanığın ... olduğunu” söylemesi; mahkemedeki anlatımında ise, “… olaya karıştığı iddia edilen ve ismi ...olarak belirtilen diğer şahısda trafik kazası geçirmiş, hastanede yattığı sırada polisler tarafından teşhis için götürüldüm, kapıdan bak dediler, bende baktım, sadece kapının kenarından baktım, yatakta yatıyordu; ancak bu şahsı teşhis edemedim, duruşmada hazır edilseler dahi teşhis edemem, gerçekten hatırlamıyorum” şeklindeki beyanı karşısında; “….. aynı araçta hareket halinde iken kaza yapmış olmaları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ile....'nin iştirak iradesi ile mağdurun zinciri ucundaki kolyeleri aldıkları….” biçimindeki yetersiz gerekçelerle sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.