Tebliğname No:Kanun Yararına Bozma- 2013/385113
Muhtelif suçlardan hükümlü E.. Ç..’nin cezasının infazı sırasında, 22/12/2000 tarihinde yürürlüğe giren 4616 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, hakkındaki 25 yıl hapis cezasının infazının tehirine ilişkin, Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2002 tarihli ve 2002/107 müteferrik sayılı kararını müteakip, sanığın 5 yıl içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle şartlı tahliyesinin geri alınması ile ikinci suç tarihi olan 12/04/2005 ile bihakkın tahliye tarihi olan 23/08/2023 arasındaki sürenin aynen çektirilmesine dair Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/08/2012 tarihli ve 2012/117 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii BAKIRKÖY 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/09/2012 tarihli ve 2012/722 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02/12/2013 gün ve 2013/17865/72619 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2013 gün ve KYB/2013/385113 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 30/12/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
(4616 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 4. fıkrasındaki “23 Nisan 1999 tarihine kadar işlenmiş ve ilgili kanun maddesinde öngörülen şahsî hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınırı on yılı geçmeyen suçlardan dolayı haklarında henüz takibata geçilmemiş veya hazırlık soruşturmasına girişilmiş olmakla beraber dava açılmamış veya son soruşturma aşamasına geçilmiş olmakla beraber henüz hüküm verilmemiş veya verilen hüküm kesinleşmemiş ise, davanın açılması veya kesin hükme bağlanması ertelenir...” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, 4616 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih olan 22/12/2000 tarihinden önce kesinleşmeyen mahkûmiyetler için erteleme kararı verilebileceği, kesinleşen hürriyeti bağlayıcı mahkûmiyetler için davanın ve infazın ertelenmesi kararı verilemeyeceği, kesinleşen hürriyeti bağlayıcı cezalar için şartla tahliye kararı verilmesinin gerekmesi karşısında, sanık hakkında usulune göre verilmiş bir şartla tahliye kararı bulunmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile muhtelif suçlardan hükümlü E.. Ç.. hakkında Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen kesin nitelikteki 18.09.2012 tarihli 2012/722 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.