Tebliğname No : 6 - 2011/318793
MAHKEMESİ : Divriği Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 29/06/2011
NUMARASI : 2011/48 (E) ve 2011/109 (K)
SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15.07.2014 gün ve 2014/Bşk-208 Esas, 2014/244 Kararıyla Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıklar hakkında iddianame ile mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası olmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 225.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Hükmün gerekçesinde sanıklar hakkında verilen hapis cezasının ertelendiğine karar verildiğinin belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında ertelenmeye yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişki oluşturulması,
3-Suç tarihinde sabıkasız olan ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul eden sanıklara suçtan meydana gelen zararın ne kadar olduğu tespit edildikten sonra karşılamak isteyip istemedikleri sorularak haklarında, 5271 sayılı CMK.nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının
geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, zararları karşılamadıkları gerekçesi ile haklarında uygulamasına yer olmadığına karar verilmesi,
4-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “eşit şekilde tahsiline” biçiminde karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
5-Sanıkların, odun etmek maksadıyla katılan Hüseyin'e ait arazideki meşe ağaçlarını kesip eve götürmesi şeklindeki eylemlerinde; ayrıca 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde öngörülen mala zarar verme suçunun oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. Ç.. ve V.. Ç.. ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy